Post Gevat: Brief van Goedele Miseur aan de bisschop van Antwerpen

Ilse Roels had het de afgelopen week te druk met de wederopbouw van Haïti en daarom kroop onze eindredactrice vanavond nog een keertje in haar pen. Een brief aan de bisschop van Antwerpen.

Dag bisschop Bonny,
of
Beste monseigneur, zoals het protocol dat wil


Zit ik ernaast als ik denk dat u de laatste tijd niet zo gek veel fanmail hebt gekregen? Want als bisschop deelt u natuurlijk in de klappen van de vertrouwenscrisis binnen de Belgische Kerk. "Wie zijn die herders van ons eigenlijk?", hoor ik mensen zich afvragen. "Doen ze wel wat ze verkondigen?" "Waarom zijn die mannen priester geworden?" Ach, het zijn natuurlijk begrijpelijke reacties. Van gelovigen die geschokt, ontgoocheld en verontwaardigd zijn. Dat weet u ook wel.
Het zijn inderdaad geen tijden om de loftrompet over de Kerk te steken. En misschien werkt het soms louterend om de vuile was buiten te (zien) hangen. Maar het ergert mij tegelijkertijd ook dat mensen die nauwelijks nog binding hebben met kerk en geloof voortdurend gal blijven spuwen.
Het is dezer dagen absoluut niet zo vanzelfsprekend. Maar ik wil u langs deze weg bedanken. Jawel. Omdat u en uw collega's mij deze week verrast hebben. Met een opmerkelijke pastorale brief gericht aan de katholieken van België. Gelezen door veel meer ogen en gezindheden. Aanleiding was jullie recente 'Ad limina'-bezoek in Rome. Maar eigenlijk ging het veel meer over de kerkelijke crisis in dit land. Een schrijven waarop vele mensen zaten te wachten. En waarin gezegd werd wat niet aan bod kwam in de verslaggeving uit het Vaticaan. Jullie slaan in die brief een opvallend 'mea culpa'. Laat me even citeren.
"We moeten bekennen dat kerkelijke verantwoordelijken de ernst van het misbruik van kinderen en de omvang van de gevolgen ervan onvoldoende hebben onderkend. Door te zwijgen werd voorrang gegeven aan de goede naam van het kerkelijk instituut of een kerkelijke persoon boven de waardigheid van het kind als slachtoffer." Een alinea verder lees ik: "Deze crisis dwingt de verantwoordelijken in de kerkgemeenschap problemen klaar onder ogen te zien, ze een naam te geven en ze beter aan te pakken, in samenwerking met competente personen uit diverse vakgebieden."
Al kwam jullie brief daarvoor een paar dagen te vroeg, er klinkt voor mij iets van deze Pinksterdag in door. Eens geen wollige woorden, maar klare taal, voor iedereen verstaanbaar. Zo hoorde ik u trouwens ook praten in de studio van Terzake, woensdagavond. U durft een kat een kat te noemen.
Kijk, Pinksteren was dit jaar voor de Belgische Kerk misschien geen laaiend vuur, maar ik troost me met de gedachte dat gloeiende kooltjes veel beter zijn voor een geslaagde barbecue. En over vlammen gesproken... Hoe was het gisteravond in en rondom uw kathedraal? Veel volk voor de vierde editie van 'Vuur in 't stad'? Hopelijk mocht het hartverwarmend zijn. Voor de jonge Antwerpenaren én voor hun bisschop. Misschien kon er wel iets klinken van hún en van úw kerkdromen.

Laat de geest maar waaien,
Goedele

Wie de brief van de Belgische bisschoppen helemaal wil lezen, kan daarvoor terecht op
http://www.kerknet.be