Post gevat: Brief van Ilse Roels aan de mens

Er is post van Ilse Roels. Deze keer niet vanuit Haïti, want Ijslands stof hield onze correspondente wat langer dan voorzien op Belgische bodem.

Brief aan de mens,
Ook al is het jaar nog niet eens halfweg, 2010 heeft hoogstwaarschijnlijk nu al het record aantal natuurrampen in de geschiedenis op z'n naam staan: aardbevingen in Haïti, Chili en China, een tropische storm in Zuid-Europa en nu ook de vulkaanuitbarsting in IJsland... De voorbije week lag het vliegverkeer in meer dan 40 landen gedurende verschillende dagen plat omwille van de grote aswolk die de wind richting Europa stuurde. Wereldwijd zijn de gevolgen op financieel vlak enorm, maar IJsland is ook zwaar getroffen op ecologisch vlak. In de omgeving van de vulkaan is de lucht donker, de omgevingstemperatuur daalt er flink en over het hele land ligt een dikke laag grijze as. Dieren en mensen hebben last van de asregen en planten en bladeren gaan dood. Het ijs van de gletsjer smelt en veroorzaakt overstromingen.
We staan er niet dagelijks bij stil, maar gebeurtenissen als deze laten ons plots beseffen hoe klein, kwetsbaar en onmachtig we zijn. Nee, niet alles is voorspelbaar, manipuleerbaar of controleerbaar. Uiteindelijk is de mens ondanks alle wetenschappelijke kennis en technologie, niet de baas, niet de heerser van aarde en heelal, maar slechts een kleine schakel in de grote kosmos.
Misschien moeten we terug meer aansluiting zoeken bij de natuur, haar beschermen in de plaats van haar uit te putten, haar eerder als vriend dan als vijand houden. Leven zonder lucht, aarde, water of vuur is immers onmogelijk. Terug wat meer bescheiden worden, toegeven dat 1 + 1 vreemd genoeg niet altijd 2 is, dat de mens niet alles in de hand heeft. Dit is óók verrijzenis: je klein zijn en grenzen erkennen, je herbronnen, leven zoeken en leven geven.
Ik rond deze brief af met het voornemen zo gauw mogelijk even weg te komen van de computer. Om ondanks het werk te genieten van enkele extra dagen België, verplichte verlenging van een weekje vakantie - technologie heeft immers niet altijd het laatste woord. Hopelijk blijft de wind uit de juiste richting komen en kan ik morgen met de 'grote ijzeren luchtvogel' terugvliegen naar Haïti.
Ilse, gestrand in België