Post Gevat: Brief van Ann Verscuren aan de dochter van Jefta

Muziek, film en een boek. Dat is de culturele bagage van het Braambos vanavond. En briefschrijfster Ann Verscuren doet er zo meteen nog een schepje bovenop. Want zij had afgelopen week een kaartje om in thuisstad Kopenhagen naar de opera te gaan.

Dag dochter van Jefta

Ook al dacht ik een beetje thuis te zijn in de bijbel, toch kwam jij niet voor in mijn rijtje BB's oftewel Bekende Bijbelfiguren. Om jou te leren kennen, moest ik eerst als een sjieke madam naar de opera gaan. Al was dat met gemengde gevoelens. Dat hypermoderne staaltje architectuur heeft immers zo'n 335 miljoen Euro gekost en is een kadootje van de rijkste man van dit land aan de stad Kopenhagen. Een hoge prijs om naam en faam te krijgen!

Ik zag jou dus in een opera van Händel die de naam kreeg van jouw vader:Jefta. Dat was al heel wat, dat we je te zien kregen op de scène. In de bijbel krijg jij namelijk géén naam en word je bijna helemaal weg-geschreven. Daar mogen we blijkbaar niet sympathiseren met jou, maar moeten we vooral meeleven met je vader. Jefta werd ooit verjaagd door zijn halfbroers, maar wordt nu door diezelfde broers gesmeekt om als aanvoerder voor Israël te vechten. Daar heeft hij wel oren naar, op voorwaarde dat hij bij een overwinning mag heersen over het grondgebied. Voor wat hoort wat, zeker na een verpeste jeugd. Daarom doet je vader dus een heimelijke belofte aan God: Geef me de overwinning, dan offer ik het eerste levende wezen dat bij thuiskomst over mijn drempel komt aan U op.
Jij hoort dat vaderlief als een held terugkeert en wil hem volgens de traditie tegemoet lopen met dans en trommelspel. Dansen doe je, récht in je ongeluk. Je vader rukt zich de haren uit het hoofd en wordt zowaar kwaad op jou: Mijn enig kind, hoe kan je je vader zo ongelukkig maken? Alsof het verdorie jouw schuld is en hijzelf begot het slachtoffer is. Wat had hij dan gedacht? Dat er een schaap met een tamboerijn rond haar nek hem tegemoet zou dansen en hij dat schaap maar hoefde te offeren?
Nee, Jefta zal een hoge prijs moeten betalen voor zijn naam en faam.

Toen je door het koor dan nog werd bezongen als een moedige en gehoorzame dochter, begon ik helemaal op mijn kostelijke stoel te schuifelen. Want jij sust Jefta: doe maar met mij wat je beloofd hebt, het is in orde. Wel, ik zing niet mee met dat koor, beste dochter, en voor mij is het absoluut niet in orde. Ik ben woest op je vader en vind het vreselijk dat hij God probeert af te kopen. Daarbij kan ik je verzekeren dat we dat nog steeds nog niet verleerd zijn. Jouw opofferingsgezindheid past helemaal in Jefta's kraam. En wij die toekijken worden er door gesust. Ach zo'n braaf meisje.
In zijn tijd moest Händel er een happy end aan breien en laat hij je redden door een engel, maar in het Oude Testament eindigt het niet als een Hollywoodfilm. Je zal sterven. Als offer.
Weet je, door jou besef ik dat ik het beu ben om telkens een positieve draai te geven aan een bijbelverhaal of er een morele leidraad in te zoeken. Elk verhaal is voor mij een spiegel. Ik kijk erin en zie in wie ik mezelf herken, waar ik tegenaan loop, kracht uit put, wat er actueel blijft of niet. Misschien heb ik zelf wel net te veel gehoord dat ik zo'n braaf meisje ben...
Eigenlijk is het een opluchting om eens goed kwaad te zijn. Heb jij dat ook in je?
En zeg, hoe héét je eigenlijk?

Groeten van die sjieke madam op het tweede balkon

ann