Post Gevat: Brief van Ronald Sledsens aan een godsdienstleerkracht

Ronald Sledsens is pastoor in Hoboken, vliegt regelmatig als reisbegeleider naar Syrië, maar vanavond ondertekent hij z'n brief heel duidelijk als godsdienstinspecteur.

Beste collega,

Met al dat gerommel in de kerk van Ierland, slaak ik als inspecteur - netjes op de laatste bank in de klas - een zucht van verlichting als dertienjarige Koen op jouw vraag waarom de eerste missionarissen vooral uit Ierland kwamen na enig denken antwoordt: omdat ze er daar te veel hadden. Koen steekt dikwijls zijn hand op, maar ik vraag me af of het niet eerder is om zijn oksel te luchten dan om zinnige antwoorden te geven. Want halverwege de les loopt ook het ganse Jodendom gevaar van onwelvoeglijkheid beticht te worden als hij op jouw vraag wie er weet wat een rabbijn is, aarzelend antwoordt: is dat niet iemand die een stukje van uw ... snijdt? Godsdienst geven, soms effenaf een leuk vak. Nu naar alles wat katholiek ruikt met modder gegooid wordt, tijd om een lans te breken voor jou en jouw collega's en ik kan het weten want door mijn job zit ik langer in godsdienstlessen dan wie ook. Ik heb me vaker afgevraagd wat velen onder jullie zo knap maakt. Want ik merk dat jongeren hun leraren godsdienst meestal heel inspirerend vinden. Er zitten vier dingen in jouw recept denk ik dan. Een heel mooie vakinhoud en de creatieve kracht om hem te brengen. Een talent om bij wat jij vertelt de zin van de dingen te laten zien en tegelijk niet weg te steken hoe jij zelf in het leven staat. Een grote aandacht voor de zwakke of die nu echt arm is of minder verstandig. En vooral dat enthousiaste vermogen om leerlingen prestaties te doen neerzetten waardoor ze zichzelf overstijgen. Dat is geen makkie want Koen en zijn leeftijdgenoten voelen zich ook goed zonder godsdienstles. 'Je goed voelen' heeft voor hen weinig verbinding met de geschiedenis en zeker niet met de toekomst. Koen heeft een 'GPS-identiteit'. Hij wordt geleid langs korte paden en wegen, hypes en trends en heel af en toe hoort hij een stem die zegt: keer om aub. En als hij dat doet, zit hij weer goed. Zijn GPS bepaalt of hij goed zit, zonder terugblik op de afgelegde weg en zonder perspectief. Bovendien zit Koen goed met zijn contacten op MSN of MMS of e-mail. Het aantal is voor hem bepalend. Op dat punt vindt hij jou ongetwijfeld een sukkel omdat jij maar 20 contacten hebt. Dan zit je volgens Koen niet goed. En toch vindt hij jou ook wel 'cool'. Ten minste zo denkt hij na zijn dom antwoord over die rabbijn, want jij hebt hem niet uitgelachen. Hoe dat komt weet Koen niet echt. Maar achteraan op mijn bankje heb ik een vermoeden. Waarschijnlijk heb jij bovenop jouw luttele 20 contacten nog eentje waar jij je wel bij bevindt. Een soort Don-Camillo-achtig contact met God via jouw eigen geloof. En uit dat contact weet jij - nu ja 'weten', niet in de zin van proefondervindelijk kunnen aantonen, maar 'weten' in de zin van 'ik weet dat als ik na schooltijd thuiskom er een vrouw is, die me bemint' - weet jij dus dat de asem van God doorheen mensengemeenschappen waait en dat God met een onbegrijpelijk geduld doorheen een lange geschiedenis op mensen betrokken leeft. Ook op Koen dus. En volgens mij is het jouw ambitie en die van alle leraren godsdienst om een fractie van dat geduld te zijn. Modder in Ierland of niet. Doe zo voort als straks het derde trimester begint.

Ronald Sledsens