Post Gevat: Brief van Ronald Sledsens aan een verlichte

Naar goede gewoonte lichten we eerst onze brievenbus. Er zat een briefje in van godsdienstinspecteur Ronald Sledsens uit Hoboken.

Brief aan een verlichte

Mijnheer,

U hebt de enige lustrerie in 't Stad waar je nog lampadairekapjes op maat kan bestellen en u trekt zoveel tijd voor me uit dat het is alsof u jaarlijks één klant bedient. Ik bedacht meteen hoe wonder het was dat uw zaak nog bestaat. Ik kon me nauwelijks voorstellen dat de daarbuiten naar Ikea voorbijrazende sliert auto's zich ook maar één ogenblik zou laten ophouden door het soort verlichting dat armtierig in uw uitstalraam bengelde. Terwijl ik geduldig wachtte op de uitkomst van de ingewikkelde berekeningen die u met een half potloodje maakte om mijn antieke gasluchter weerom zelfvertrouwen te geven, kwam de postbode binnen. Enkele omslagen en een parochieblad. Hij groette en legde de post op de toonbank. U merkte dat ik naar het stapeltje post keek en zei "dat is 't parochieblad, meneer". "Dat ken ik, ik ben priester", zei ik alsof het blad nog alleen voor echte insiders herkenbaar is. "Oh, dan bent u nu aan het vasten" antwoordde u droogjes. U wachtte niet op mijn antwoord maar zei meteen: "voor mij is vasten een tijd van de deugd weer in het midden. De mensen weten niet meer wat dat is. Kijk ze hier buiten maar eens voorbij rijden in hun 4x4. Een auto die ze alleen maar nodig hebben in de brousse, maar misschien leven we wel in de brousse en hebben ze nog gelijk ook. Voor mijn part niet! Die mensen hebben zo'n schrik voor 'de deugd weer in het midden' omdat ze denken dat zoiets hetzelfde is als middelmatigheid. En eigenlijk hebben ze daar ook gelijk in. Maar ik zal u zeggen dat middelmatigheid een geweldige kunst is. Want dat is het zoeken naar het juiste gevoel voor maat. Tussen twee idiote uitersten in. Voor mij is dat minder voor mijn tv zitten en terug naar de biljartclub. Toen mijn vrouw nog leefde zat ik altijd in de club want ik ben een hele goeie speler geweest en daar heb ik nu zo'n spijt van, want ze heeft me veel moeten missen. En nadat ze dood was, zat ik alleen nog voor de tv mezelf te beklagen. Nu zet ik die tv om de andere dag af en steek terug een balleke met mijn poolkeu. Niet te veel en niet te weinig, daar gaat dat over. Da's voor mij vasten!" Ik was zwaar onder de indruk van uw Aristotelische lesje van over de toonbank, ben weggegaan en kon buiten nog net een opspattend waterbad vermijden van een 4x4. Ik schrijf u nu om te vragen wanneer mijn bestelling klaar is en om u vertellen dat ik 's avonds God heb bedankt dat Hij u uw zelfvertrouwen heeft helpen hervinden tussen de ijdelheid van de biljartkampioen en de zelfverwaarlozing voor tv in. En ook om te zeggen dat ik uw klein winkeltje boordevol 'verlichting' overal zal aanbevelen.

Hoogachtend,
Een klant