Post Gevat : Brief van Goedele Miseur aan Willem Vermandere

In de brievenbus zaten twée omslagen deze week. Een ziektebriefje van Ronald Sledsens - veel beterschap, Ronald! En een brief die nog richting Steenkerke moet...

Beste mijnheer Vermandere,
Dag Willem,

Precies een week geleden hoorde ik je in 'De 7de dag' zeggen dat de aandacht voor je 70ste verjaardag nog zou gaan vervelen. De loftuitingen zullen onuitstaanbaar worden, zei je. Dat leek me wat overdreven, maar je was de voorbije week inderdaad niet uit de media weg te slaan. In datzelfde gesprek met Indra Dewitte vertelde je dat je niet alleen liedjesteksten schrijft, maar ook brieven. Om de 'monologue intérieur' de vrije loop te laten. Het zijn geen dagboekfragmenten zoals de 'Lieve Kitty' van Anne Frank. Neen, jouw commentaar op wat er in de wereld gebeurt, krijgt een postzegel. Je brieven zijn bestemd voor enkele dierbare pennenvrienden.
Misschien, dacht ik, zou je op termijn wel één van onze vaste briefschrijvers kunnen worden? Maar meteen liet ik die gedachte ook weer varen. Want je wordt niet graag geaccapareerd door de Kerk. Dat zei je me een keer toen ik je interviewde. Op 'Tabiblia' nota bene, een groots opgezet initiatief van het bisdom Brugge.
Wie wel, dacht ik. Accapareren is immers toeëigenen. De vrijheid buiten spel zetten. Eénrichtingsverkeer. Dat komt zelden goed. En waarschijnlijk al helemaal nooit bij een ietwat eigenzinnige beeldhouwer en muzikant.
Maar weet je wat ik dan net zo mooi vind? Dat jouw christelijke wortels in de grond mochten blijven zitten. Je hebt ze niet met alle geweld op de mesthoop willen of moeten gooien, zoals een Etienne Vermeersch dat deed bijvoorbeeld. God en religie keren steeds weer terug in je teksten. Met kritische kanttekeningen, dat wel. Soms ook een beetje monkelend. Maar nooit om na te trappen of om af te rekenen met je verleden. De jaren in de paterskweekschool en in het klooster laten nog altijd hun sporen na. Zelfs bij een man die intussen 70 jaar oud is en best veel van het leven heeft gezien en bezongen.
Ook op je nieuwste plaat "Alles gaat over" duikt God op. In liedjes als 'Rijmelbijbel' en 'Arme Jezus' zelfs heel expliciet. Maar nog veel vaker tussen de lijnen. God is de meester van de vermomming, zei je ooit. Wel, dan versta jij de kunst om hem zo nu en dan uit de anonimiteit te halen.
Ik hoop dat jouw teksten mogen circuleren als pastoors of andere voorgangers aan hun preekvoorbereidingen werken. Het zou een heleboel zondagsvieringen ten goede komen. Neen, jouw liedjes zijn absoluut geen homiletische suggesties. Dat zou weer te veel naar dat 'accapareren' neigen. Maar ze weten wel op een simpele manier leven en geloof met elkaar te verstrengelen. Zonder godgeleerde theorieën of uitgepuurde dogma's .
Weet je, Willem, je hoeft ook helemaal geen kerkelijk uithangbord te zijn. Blijf de mensen gewoon verrassen met je muziek en je beelden, vergeet kerk en samenleving niet op de korrel te nemen en hou vast aan de weemoed die je zo eigen is.
O ja, en denk misschien toch ook nog eens na over die brieven voor het Braambos, je weet maar nooit...
Van harte,
Goedele