Post Gevat: Brief van Ronald Sledsens aan God

Zolang we de nieuwe aartsbisschop niet zelf gesproken hebben, blijft geduld een schone deugd. En dus maken we maar meteen de brievenbus leeg. Godsdienstinspecteur Ronald Sledsens zorgde voor de wekelijkse post. De vraag is of hij ook snel een antwoord verwacht.

Beste God,
Ik weet niet of u daarboven een Vlaamse krant leest maar in de mijne stonden afgelopen donderdag twee foto's van u. Op de voorpagina een biddende Haïtiaan waarvan het onderlijf geplet zat tussen reusachtige brokken beton, die radeloos stond te wachten tot er vanuit de hemel of het buitenland hulp kwam. Aan de achterzijde een reusachtige stapel kleren met een grijpkraan boven, opgesteld als kunstwerk door Christian Boltanski in het chique Grand Palais in Parijs. De kraan boven de stapel kleren symboliseert volgens de kunstenaar uw goddelijke hand, die neemt en weer weggooit. Tussen de voor- en achterzijde van de krant een dikke bundel vol doffe ellende. Afgerukte ledematen van honderdduizenden in de hel van Haïti en speurders op zoek naar restjes mens onder bevroren grond in Limburg. Op het eerste gezicht, beste God, op die voor- en achterpagina twee identieke foto's van u. Een God die neemt en weer weggooit. Als Westerling wordt je bijna boos als je die Haïtianen midden hun ellende ziet bidden. Alsof dat iets uithaalt en er geen dringender dingen te doen zijn. Het beeld moet menig vrijzinnige weer eens ongelukkig gemaakt hebben. Hoeveel naschokken moeten die eilandbewoners nog krijgen vooraleer ze eindelijk gaan begrijpen dat er helemaal geen God is en dat wellicht juist hun vertrouwen op Hem nu zoveel slachtoffers heeft gemaakt. Want berusting en religieus fatalisme hebben misschien mee geleid tot zwakke ondernemingszin en aanvaarding van corruptie en dus slechte infrastructuur en dus meer slachtoffers. En toch mag je die twee foto's naast elkaar zetten met de tekst eronder: zoek de verschillen. De kunstenaar aan de achterkant heeft zijn besluit duidelijk gemaakt: volgens hem bestaat u God en bent u niet eens gestorven in Auschwitz of Haïti. U trekt zich alleen gewoon geen moer aan van wat mensen overkomt. Het verschil met de foto aan de voorkant, die met de geplette biddende Haïtiaan is dat dit geen foto van u is maar wel een van uw zoon die geplet aan een kruis radeloos zijn ogen naar de hemel richt en zich afvraagt waarom u hem verlaten hebt. Het is dezelfde vraag maar een ander antwoord. Zoals het antwoord op Jezus' radeloze vraag pas enige tijd later kwam met de verrijzenis, komt ook misschien Haïti's verrijzenis wat later. Vorig jaar nog vier orkanen en 900 miljoen dollar schade. De wereld reageerde met 100 000 dollar. En nu lijkt het alsof de geschudde aarde ineens ook het wereldgeweten van tussen het puin heeft bloot gelegd en er ondanks deze mateloze ellende toch nog kans op redding voor dit geteisterde eiland is. Een geluk en een ongeluk tegelijk en jammer dat dit alles nodig was om ons in beweging te krijgen. Maar met zo'n verhaal bent u al vertrouwd van toen u het doodvonnis van uw zoon vernam. Beste God, ik verwittig u even. Er zullen de komende weken weer veel beelden van u de revue passeren. Straffende God, afwezige God, goede God ... laat ik er het mijn aan toevoegen. Alleen een beeld van u dat mensen tot waardigheid en leven brengt is het juiste. En een beeld dat mensen bang maakt of u aardbevingen in de schoenen schuift is projectie. Maar dat wil nog niet zeggen dat ik gelijk heb natuurlijk. Want u bent altijd aan de andere kant van beelden. En of we het nu op 'goede God' of 'slechte God' houden, de voorfoto en de achterfoto zeggen samen één ding: ten diepste bent u onbegrijpelijk. En daar kan ik mee leven. Hopelijk de Haïtianen ook.

Ronald Sledsens

Nog even vertellen dat we vrijdag een mailtje kregen van Ilse Roels, onze briefschrijfster uit Haïti - dat is op zich goed nieuws. In Jacmel is de materiële en menselijke ravage héél groot, maar met zestig vrijwilligers zijn ze er al begonnen om de situatie in kaart te brengen en voorzichtig te denken aan de wederopbouw. Overschrijvingen zijn nog steeds welkom op het rekeningnummer 12-12 van Caritas International, Handicap International, Oxfam-Solidariteit, Dokters van de Wereld en Unicef. Maar Ilse vroeg ons ook om steun voor het werk van Volens, de Belgische ngo waarvoor zij in Haïti is.
Kijk dus ook eens op: http://www.volens.be